donderdag 14 september 2017

Voor onze dochter

Twaalf jaar geleden beviel ik van onze dochter (lees op mijn blog: De geboorte van Roos, die overigens geen Roos heet). Vergeleken met de geboortes van haar grote broer en kleine broertje was het wel een beetje een gewóne bevalling. Volgens het boekje. Je zou het zelfs saai hebben kunnen vinden als je een verloskundige of gynaecoloog bent die van wat actie houdt. Maar papa, dochter en vooral ook ik vonden het helemaal prima zo. 

Twaalf jaar later. Eigenlijk is ze altijd een probleemloos kind geweest. Geen gebroken benen, geen ruzies, nooit kwijtgeraakt, op school alles goed. De 10-minuten gesprekjes op school hebben zelden 10 minuten geduurd. Gewoon, geen gedoe. Maar wel bijzonder. En zeker niet saai. 

Ze doet het allemaal prima. Een rustig meisje (nee, NIET saai), dat weet wat ze wil maar geen drammer of zeurpiet. Ze is lief en vriendelijk. Gevoelig van aard, heeft gevoel voor humor, is intelligent, mooi en vrouwelijk en charmant, heeft goed inzicht in sociale structuren, communicatief, behulpzaam, creatief, zelfstandig, ondernemend. Kan prachtig verhalen schrijven, lekkere taarten bakken, fotograferen en filmpjes maken, al dan niet voor social media. En ze kan mooie 3d prints maken met haar voor haar verjaardag gekregen 3d pen. Ze kan plannen en organiseren, heeft haar zaakjes op orde, heeft overzicht en regelt wel wat ze belangrijk vindt. Ik maak me geen enkele zorgen om haar, het komt goed. Ook al - of misschien juist daarom - heeft ze zelf nog wel eens haar twijfels en kan ze best heel diep nadenken over hoe dingen gaan of zouden moeten gaan.  

Afgelopen week had ze - ze is een echte verse brugpieper sinds een paar weken - een opdracht van school. Ze moest in een presentatie over zichzelf haar sterkte punten opnoemen. Nou dát vond ze moeilijk... "En als ik het al wist, dan ga ik dat toch niet over mezelf zeggen, mam"! , rolde ze met haar ogen. Want ze is ook een heel gewoon volgens het boekje een kleine beetje aan het puberen en een beetje aan het katten soms. 

O ja! Bescheiden! Dat ook. En een beetje assertiever en minder verlegen, dat wordt ze vanzelf straks. 

Meisje, je was een top-kind, je bent een top-meid en ik zie nu al dat je een top-vrouw aan het worden bent. Wij houden enorm veel van je. 

8 opmerkingen:

  1. Mooi voor je dochter om te lezen En ook voor ons, zo lief!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gefeliciteerd!!! Onze oudste is vandaag 16 geworden. Ook zo'n heerlijk kind <3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig portret schets je van haar, van harte gefeliciteerd!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken veel in wat je schrijft in onze jongste. Enne: van harte!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ach... wat mooi, in een gouden lijstje zetten, ( de tekst dan hé, niet de dochter) O ja, en gefeliciteerd natuurlijk met haar verjaardag.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!

Waar ik blij van word

Vandaag ben ik jarig! Na het gezinsritueel van wakker zingen en felicitaties en cadeau´s op bed zijn man en kinders vertrokken naar werk en ...