zaterdag 8 juli 2017

De trouwambtenaar

Als je vaker naar bruiloften geweest bent weet je vast wel wat ik bedoel: zo'n praatje van zo'n ambtenaar... Soms is het leuk, vaker beresaai, nu en dan tenenkrommend. Het is natuurlijk al snel een standaard riedeltje dat ze opdreunen. Een vast format waar alleen de variabelen nog ingevuld moeten worden tijdens een soort van persoonlijk gesprek, een uurtje van te voren. "Welkom, speciaal welkom voor oma daar, dit mooie gemeentehuis bla bla... de bruidegom is administrator bij een groot belastingkantoor en de bruid is interieurverzorgster bij een grote keuken
winkel in het dorp hier... "
En dan even persoonlijk: "ik heb jullie leren kennen (...) als een lief/leuk/gezellig/streepdoorwatnietvantoepassing is  paar... bla bla." En tussendoor een flauwe mop over het huwelijkse leven (man, vrouw, deegrollers of iets met de huwelijksnacht). Geg-geg. Help!

Ten eerste, waarom zou ik iemand die ik niet ken en nooit meer terugzie iets over mezelf vertellen zodat die dat kan doorvertellen aan ons en alle mensen die ons allemaal al wel jarenlang kennen? Dat man timmerman is weet iedereen, en boeit weinigen. Wat we op onze eerste date deden gaat niemand iets aan. Ik bedenk me nu rot wat voor leuke anekdote we hem eventueel nog wel in kunnen fluisteren.


Ten tweede, ik houd niet van flauwe grappen, tenzij ik erg dronken ben. En dan eigenlijk nog niet de grappen van de types Jos en Edgar.*

Een vriendin laatst had een hele leuke trouwambtenaar, het klikte, hij had een goed praatje. Helaas kwam hij van een andere gemeente dan waar wij trouwen.

Zelf de ceremonie opfleuren met kaarsjes of zandrituelen? Elkaar ten overstaan van de hele goegemeente gedichtjes voor gaan lezen? Ik ga vast iemand beledigen, maar hou op schei uit zeg. Daar houden wij niet zo van. We houden het dan maar graag bij een praatje. Hopelijk een leuke.

We hebben nog nagedacht over zelf iemand uitzoeken uit de groep familie en vrienden maar kwamen niet tot een besluit (bovendien moet je bijbetalen voor een zelf meegenomen en te installeren ambtenaar voor een dag). Een cabaretier dan? Lijkt me geweldig, maar ach. Geld, organisatie... we gokten dus maar op een beetje een goede aan ons toegewezen ambtenaar.

Hij belde gisteren. Na twee minuten aan de telefoon op speaker (wat voor hem kennelijk een heel nieuw concept was omdat hij pappalien maar bleef grappen of zijn "aanstaande het er ook mee eens was") keken de aanstaande en ik elkaar met pretoogjes aan: Jiskefet Meneer Jos in hoogst eigen persoon. Gruwel. Kunnen we nog terug?! Of anders heb ik toch echt al voor de ceremonie een flinke fles bubbels nodig.

* Debiteuren Crediteuren serie van Jiskefet, met Herman Koch als de altijd vrolijke maar niet-grappige en natuurlijk best wel heel treurige kantoorman Jos  

6 opmerkingen:

  1. Haha, onze trouwambtenaar had ook zo'n lang saai verhaal met dat het huwelijk een soort rijsttafel is...oké🙄🙄

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha, het komt vast goed.
    Wij hadden echt een geweldige toespraak tijdens ons trouwen en dat van een gewone BAPS.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zal voor je duimen dat het echte leukerd is.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vond het praatje bij mijn eigen bruiloft eerlijk gezegd ook behoorlijk saai en bij mijn zusje ook. Succes ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij hadden ook geluk, een heel behoorlijk en bij vlagen echt grappig praatje. Van een gewone BAPS ook, maar wel een vrouw dus dat wordt dan bij voorbaat dan geen echte Jos ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat een cabaretier nog niet vaker een sketch heeft gemaakt over de trouwambtenaar, het is een wonder. Je valt van de ene in de andere verbazing.
    Wij hadden een bijzonder ambtenaar, die beviel goed. Wij hadden de gemeenteambtenaar waar we in ondertrouw gingen om advies gevraagd, maar dat mocht ze niet geven. Maar uiterst omslachtige en subtiele hints kon ze wel geven.
    Overigens wist ik totaal niet dat je meestal geen keus hierin hebt. Ik begreep met terugwerkende kracht hoe het kon gebeuren dat de ambtenaar van mijn vriendin zo afschuwelijk was. Ik durfde haar jarenlang niet te vragen hoe ze ertoe waren gekomen om die vrouw te vragen, totdat ik begreep dat ze geen keus hadden. Die ambtenaar (vrouw) praatte over mijn vriendin in termen als 'vrouwtje' en 'knap vrouwtje' en dat haar a.s. man het maar mooi voor elkaar had met 'zo'n knap vrouwtje'. Tenenkrommend was het.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat maar horen!